* μαρξιστικά κείμενα, στοχασμοί, απόψεις, για τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα * αναλύσεις * ιδέες * και ότι έχει σχέση με τον άνθρωπο σήμερα...
Γ. Βήχας: «Να ακουστεί η φωνή τριών εκατομμυρίων ανασφάλιστων συμπολιτών μας στην καρδιά της Ευρώπης»

Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας



"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης

..........Ανατροπή του καπιταλισμού και όχι διαχείριση...

"η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων, από μια σύνθετη πολιτική διεξόδου και αναγέννησης σε όλους τους τομείς, παραγωγικής και πνευματικής – κοινωνικής, εθνικής ανασυγκρότησης, που δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και τους όρκους πίστης στις συνθήκες της ε.ε., χωρίς έναν σταθερό προσανατολισμό για μια νέα θέση της χώρας στον γεωπολιτικό άξονα. [ο δρόμος της αριστεράς]

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

ΑΥΤΑ τα κόκκινα σημάδια.... που γράφαν ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ - ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ κανείς δε μπορεί να τα σβήσει




                 ΑΥΤΑ τα κόκκινα σημάδια....            

Αυτά τα κόκκινα σημάδια που γράφαν ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ - ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ κανείς δε μπορεί να τα σβήσει. Γράφτηκαν με αίμα και αγώνα από αγωνιστές που συγκρούστηκαν με το σύστημα ανοιχτά, χωρίς να κρύβονται, χωρίς κουκούλες, χωρίς φόβο. Που φύλαγαν το Πολυτεχνείο, το πραγματικό κέντρο αγώνα, ακόμη και όταν τους πυροβολούσαν, ακόμη και όταν έμπαινε το τανκ μέσα και περνούσε πάνω από τα κορμιά τους. Δεν έβλεπαν αμέριμνοι τηλεόραση, δεν έτρεξαν να κρυφτούν σε κανένα κτίριο!
Λύσσαξε και λυσσάει το μεταχουντικό σύστημα να τα σβήσει αυτά τα σημάδια από τις κολόνες, τους τοίχους, από τα μυαλά μας και τη συνείδησή μας. Έφτασε μέχρι και να σκοτώσει δύο νέους ανθρώπους και να μακελέψει κόσμο το 1980. Κόσμο που διαδήλωνε γι' αυτά και πάλι χωρίς κουκούλες, χωρίς να κρύβεται σε μια αναμέτρηση στα ίσα με τους μπάτσους του ντόπιου συστήματος και των αφεντικών του Αμερικάνων. Που δεν έτρεξε μπροστά στη θέα τους λες και του βάλαν νέφτι στο κώλο για να παίξει τους κλέφτες από απόσταση ασφαλείας με τους αστυνόμους ξεσπώντας σε βιτρίνες, τη στιγμή που άλλοι δίναν πραγματική μάχη και με ψυχή!
Δε μπόρεσε να τα σβήσει ούτε η αριστερά του εφικτού, της ευθύνης, της προβοκατορολογίας, της ομαλής μετάβασης, του "Καραμανλής ή τανκς", του "υπάρχει και η μοναξιά", των προτάσεων της δημοκρατικής αλλαγής και λαϊκών εξουσιών, του εδώ και τώρα στο κομμουνισμό, δηλαδή ποτέ, δια του κοινοβουλίου της ιμπεριαλιστικής Ελλάδας. Δεν θα τα σβήσει η κυβερνώσα "αριστερά" του "αυτά πάλιωσαν" και του "οι αμερικάνοι είναι φίλοι μας"!
Θα τα σβήσουν μερικά μπάσταρδα της εξουσίας, φασκιωμένα σα μούμιες από τη κορυφή ως τα νύχια των ποδιών τους, που παριστάνουν τους εξεγερμένους;
Όσο και να προσπαθούν δε θα τα καταφέρουν. Γιατί ο λαός ξέρει από ποιους υποφέρει, ξέρει ποιους πρέπει να διώξει από πάνω του και όταν βρει το κουράγιο να ξαναβγεί μπροστά τότε κάτι τέτοια τσογλάνια θα κρυφτούν στις τρύπες τους μαζί με τα ξαδερφάκια τους από τη Μεσογείων 131 και την Αλεξάνδρας 173!
Δ.Ν.

https://antigeitonies.blogspot.gr/

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΙΓΜΕ: ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973-2017: ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ 44 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ελλάδα // 16 Νοέμβριος 2017
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973-2017: ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ 44 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ



Το Συνδικάτο Εργαζομένων ΙΓΜΕ δίνει το παρόν στις εκδηλώσεις μνήμης και απότισης φόρου τιμής της Επετείου Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 1973. 44 χρόνια μετά την κορυφαία αντιδικτατορική εξέγερση, τα συνθήματα της «ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», όχι μόνο είναι επίκαιρα αλλά αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα, λόγω της γενικευμένης οικονομικήςκαι κοινωνικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας τα τελευταίαχρόνια. 
Οι στόχοι και τα διδάγματα της εξέγερσης της 17ης Νοέμβρη του 1973 όπως το «ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ» προβάλλουν σήμερα ως αδήριτη ανάγκη για να αντιμετωπίσουμε την ανεργία, τις εργασιακές συνθήκες που παραπέμπουν στο μεσαίωνα,τη μετανάστευση που δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι το μέλλον των νέων της χώρας μας. 
Οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ, μαζί με τους εργαζόμενους και συνταξιούχους της χώρας,ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα αγώνα ενάντια στη φοροεπιδρομή, στις συνεχείς περικοπές μισθών και συντάξεων που στραγγαλίζουν τα νοικοκυριά και αναγκάζουν τους μικρούς επαγγελματίες να βάλουν λουκέτο. Εντείνουν τις δράσεις τους για ένα ΙΓΜΕ λειτουργικό, στην υπηρεσία της Πολιτείας και των Πολιτών.
Το Συνδικάτο εργαζομένων ΙΓΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, να δώσουν δυναμικό παρών στις εκδηλώσεις μνήμης του Πολυτεχνείου και στην πορεία διαμαρτυρίας προς την Αμερικανική Πρεσβεία, στην Αθήνα, την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου.
Το ΔΣ

__________

Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Chicago boys με ολίγη από ευαισθησία…

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί Σάββατο 4 Νοέμβρη 2017




Πρωτοφανούς κυνισμού είναι οι δηλώσεις των επικεφαλής των Οικονομικών Χουλιαράκη και Τσακαλώτου, ότι συνειδητά επιβαρύνουν (διάβαζε: διαλύουν) τα μεσαία στρώματα προκειμένου να μπορέσουν να δώσουν «κοινωνικό μέρισμα» σε αυτούς που έχουν ανάγκη.


Οι δηλώσεις αυτές, τους εντάσσουν στην κατηγορία των νεοφιλελεύθερων της σχολής του Σικάγο. Εκείνων δηλαδή που υποστηρίζουν τον πιο άγριο νεοφιλελευθερισμό αδιαφορώντας για τις συνέπειές του. Γιατί εξυπακούεται βέβαια ότι η μνημονιακή πολιτική μόνο ως άγριος νεοφιλελευθερισμός μπορεί να χαρακτηριστεί, κι ας λέει ό,τι παραμύθια θέλει για σαρανταποδαρούσες, ο τόσο συμπαθής και αξιόπιστος στην Τρόικα Ευκλείδης.

Σήμερα όλοι γνωρίζουν ότι η άμεση συνέπεια της πολιτικής αυτής είναι η ραγδαία φτωχοποίηση εργαζόμενων, συνταξιούχων και μικρομεσαίων, η άκρατη ληστεία τους μέσω μιας φορολογικής και εισοδηματικής πολιτικής που γίνεται ολοένα και πιο αρπακτική. Φυσικά, από τα Chicago boys Τσακαλώτο και Χουλιαράκη (υφιστάμενοι των Τσίπρα και Δραγασάκη αντίστοιχα), δεν περιμέναμε να αναζητήσουν έσοδα από άλλες κοινωνικές κατηγορίες, από τους μεγάλους κατόχους του χρήματος, εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβους κ.λπ. Αυτοί πρέπει να ενισχυθούν, ώστε να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την καταπολέμηση της «βαρβαρότητας». Η διάλυση της Ελλάδας –για πολλούς λόγους- περνά μέσα από την διάλυση της μεσαίας τάξης. Αυτό το έργο έχει αναλάβει συνειδητά η κυβέρνηση Τσίπρα.

Γιατί όμως τα Chicago boys ομολογούν τόσο ανερυθρίαστα ότι συνειδητά καταστρέφουν και ζημιώνουν τα μεσαία στρώματα; Γιατί δεν το κρύβουν; Ο λόγος είναι απλός και ολίγο «σατανικός»: Η πολιτική τους είναι να βάλουν διάφορες κοινωνικές ομάδες να συγκρούονται μεταξύ τους, ώστε να δημιουργείται πόλωση. Είναι σωστό, λοιπόν, να πάρει λιγότερα ένας μικρομεσαίος, αν μέρος απο αυτά που θα του αφαιρεθούν διοχετευθούν σε φτωχότερους ανθρώπους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Είναι σωστό να κοπεί η σύνταξη σε ορισμένους για να μοιραστούν φιλοδωρήματα σε αναξιοπαθούντες. Να κοπούν όλα όσα μπορούν για να βγαίνει ένας καραγκιόζης στο κυβερνητικό σποτ να λέει ότι «το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης είναι απάντηση στην βαρβαρότητα, είναι αξιοπρέπεια». Και η φωνή του Τσίπρα να βεβαιώνει «Ήταν δίκαιο, έγινε πράξη». Η διάλυση της κοινωνίας παίρνει έτσι επίχρισμα «αλληλεγγύης» και «ανθρωπισμού»…
Στην πραγματικότητα βέβαια, δεν πρόκειται για καμιά αναδιανομή πλούτου στο εσωτερικό. Όλοι αυτοί είναι τρόποι για να διευκολύνεται η μεγάλη αρπαγή της χώρας και του πλούτου της, της κοινωνίας συνολικά υπέρ των funds και των διεθνών αρπακτικών, των μαφιόζικων κύκλων και των εξαγορασμένων πολιτικών. Αυτό είναι «δίκαιο» και αυτό γίνεται πράξη. Με γαρνιτούρα εμπαιγμού, κυνισμού και ψεμάτων.

Πίσσα και πούπουλα!

Πηγή: e-dromos.gr

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

ΔΗΜ. ΜΑΡΟΥΚΑΚΗΣ – Ο κομμουνιστής επιστήμονας που η δικτατορία του Μεταξά «αυτοκτόνησε» από την ταράτσα της Γενικής Ασφάλειας

ΔΗΜ. ΜΑΡΟΥΚΑΚΗΣ – Ο κομμουνιστής επιστήμονας που η δικτατορία του Μεταξά «αυτοκτόνησε» από την ταράτσα της Γενικής Ασφάλειας

Στις 13 του Οκτώβρη 1936, δολοφονήθηκε μετά από φριχτά βασανιστήρια στα γραφεία της Γενικής Ασφάλειας Πειραιά, ο χημικός – οινολόγος Δημήτρης (Μήτσος) Μαρουκάκης, στέλεχος του ΚΚΕ και ένας από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης των πρώτων οργανώσεων του Κόμματος στη Σάμο. Ο Δημήτρης Μαρουκάκης, που ζούσε και εργαζόταν στον Άγιο Κωνσταντίνο, ίδρυσε το 1928 την πρώτη οργάνωση του ΚΚΕ στην περιοχή, καθώς και άλλες οργανώσεις σε χωριά και στο Καρλόβασι Σάμου.
~~~~~~~~
Ο Δημήτρης Μαρουκάκης ήταν γιος παπά, ένα από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Γεννήθηκε στο Βροντάδο της Χίου το 1902, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, ενώ στη συνέχεια σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, τη δεκαετία του 1920, ήρθε σε επαφή με την κομμουνιστική ιδεολογία, την ασπάστηκε και εντάχθηκε στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας, την ΟΚΝΕ. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του έκανε στο Πανεπιστήμιο της Ντιζόν στη Γαλλία και στη Στουτγάρδη της Γερμανίας μεταπτυχιακές σπουδές στην οινολογία, όπου αρίστευσε.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έγινε μέλος του ΚΚΕ. Στην περιοχή των χωριών της Βόρειας Σάμου που διορίστηκε, ο Μαρουκάκης, χημικός της εταιρείας Οίνων και Οινοπνευμάτων, αντάμωσε τη στυγνή εκμετάλλευση των φτωχών αγροτών και των εργατών της οινοποιίας από τους οινεμπόρους. Παράλληλα, τον απασχόλησε η εργατική τάξη της περιοχής του Καρλοβάσου με τους πάνω από 1.000 βυρσοδεψεργάτες που δούλευαν ήλιο με ήλιο ακόμη και την Κυριακή, σε άθλιες συνθήκες, ξυπόλητοι, ρακένδυτοι, με μεροκάματα πείνας.
Οι Οργανώσεις του ΚΚΕ, στο στήσιμο των οποίων συνέβαλε αποφασιστικά ο Μήτσος Μαρουκάκης, έπαιξαν πρωτοπόρο και καταλυτικό ρόλο στην οργάνωση των εργατών και των αγροτών και στους αγώνες που ακολούθησαν.
Για τις επαναστατικές του ιδέες είχε πολλές φορές διωχθεί. Ανάμεσα στις πολλαπλές διώξεις του (φυλακίσεις, εξορία στον Αη Στράτη κ.λπ.) εργάστηκε ως συντάκτης και αρχισυντάκτης του “Ριζοσπάστη”. Εκεί τον βρήκε η βασιλοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Για την ακρίβεια, το βράδυ της 3ης Αυγούστου, λίγες ώρες πριν την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ο Μαρουκάκης συνελήφθη στα γραφεία του “Ριζοσπάστη”, μαζί με πολλούς άλλους κομμουνιστές, και οδηγήθηκε στη Γενική Ασφάλεια. Εκεί κρατήθηκε αρκετές μέρες και βασανίστηκε για να μαρτυρήσει τα μέρη που βρίσκονταν τα παράνομα τυπογραφεία του “Ριζοσπάστη”. Ο Δ. Μαρουκάκης άντεξε τα σκληρά βασανιστήρια και δεν ομολόγησε τίποτε. Το μαρτύριό του κράτησε πάνω από ένα μήνα. Στις 10 το βράδυ, στις 13 Οκτώβρη 1936 πετάχτηκε από τους βασανιστές του από την ταράτσα της Γενικής Ασφάλειας στο οδόστρωμα. Το άψυχο σώμα του Μαρουκάκη περισυνέλεξαν άτομα που εκείνη την ώρα περνούσαν μπροστά από το κτίριο της Γενικής Ασφάλειας.
Η Ασφάλεια προσπάθησε, αποτυχημένα, να αποδώσει τη δολοφονία του Μαρουκάκη σε αυτοκτονία. Για τη δολοφονία του κατηγορήθηκε από τον “Ριζοσπάστη” ο αξιωματικός της Ασφάλειας και προϊστάμενος της υπηρεσίας Δίωξης Κομμουνισμού Ν. Χαραλαμπίδης. Ο Δημήτρης Μαρουκάκης, ο πρωτεργάτης της Οργάνωσης του ΚΚΕ στη Σάμο, ήταν το πρώτο θύμα της δικτατορίας του Μεταξά. Έχει πάρει τη θέση του στο Μαρτυρολόγιο των ηρώων της εργατικής τάξης στην πάλη της για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
~~~~~~~~~
Το βιογραφικό σημείωμα του Δημήτρη Μαρουκάκη προέρχεται από το Περιοδικό Ενημερωτικό Δελτίο της Λαϊκής Συσπείρωσης Περιφέρειας Β. Αιγαίου & Δήμου Χίου.
Η Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Χίου, με επιστολή της στους αρμόδιους φορείς, στις 2 του Οκτώβρη 2017, προτείνει την ονοματοδοοία οδού στο Βροντάδο ή στο Δήμο της Χίου στη μνήμη του Δημήτρη Μαρουκάκη. Η επιστολή – πρόταση μπήκε προ ημερήσιας διάταξης στο Τοπικό Συμβούλιο Βροντάδου, όπου και έγινε δεκτή. Ακολουθεί η επιστολή:
       «Αγαπητοί κύριοι,
Γνωρίζετε ότι η Ιστορία και τα γεγονότα της αποτελούν τον αδιάψευστο μάρτυρα της δράσης των αξιών και της στάσης, ατόμων, κοινωνικών ομάδων, κομμάτων, παρατάξεων, ολόκληρων λαών.
Σήμερα που η επιστήμη της ιστορίας τείνει να μετατραπεί σε ένα συνονθύλευμα περιπτωσιολογίας, που οι απόγονοι των ναζί σηκώνουν κεφάλι σε παγκόσμια κλίμακα με ανιστόρητες και κατακριτέες εξισώσεις, θεωρούμε αναγκαίο να λειτουργήσει και πάλι η ιστορική μνήμη στις αντικειμενικές της διαστάσεις, για να ξεχωρίζει τους θύτες από τα θύματα.
Με αφορμή λοιπόν της τραγική περίπτωση του Δημήτρη Μαρουκάκη, για την οποία φιλικά μας εγκάλεσε συντοπίτης μας, στη βάση ότι δεν υπάρχει ένας δρόμος στο όνομά του, ζητάμε να προχωρήσουν οι διαδικασίες ονοματοδοσίας σε κάποια οδό κυρίως του Βροντάδου και δευτερευόντως της Χίου.
Για τη ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΧΙΟΥ

ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ»

_____
Πηγή: Κατιούσα
http://www.katiousa.gr/ 

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Πριν 75 χρόνια, σαν σήμερα, στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941, αποφασίστηκε, στην κατεχόμενη από τα ναζιστικά στρατεύματα Αθήνα, η ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ).



Μιχάλης Κιτσώνης
ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ


«…Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν την ελληνική μας τη γενιά
και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο για να φέρουμε τη λευτεριά …»!



Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941 ιδρύετε το ΕΑΜ

Πριν 75 χρόνια, σαν σήμερα, στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941, αποφασίστηκε, στην κατεχόμενη από τα ναζιστικά στρατεύματα Αθήνα, η ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ).
Η ίδρυση και η δράση του ΕΑΜ στάθηκε από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα ενώθηκαν και πάλεψαν πλάι – πλάι, κάτω από τις δοξασμένες σημαίες μιας ενιαίας πατριωτικής απελευθερωτικής οργάνωσης, τόσο τεράστια πλήθη, που μετριούνταν σε εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια αγωνιστές και αγωνίστριες.
Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο ’21».
Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα».
Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ.
Ηδη από τις 1 – 3 Ιούλη του 1941, κατά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, προσδιορίστηκε με σαφήνεια ότι το άμεσο επιτακτικό καθήκον για το Κόμμα, το λαό και τις οργανώσεις του ήταν η συγκρότηση ενός μετώπου εθνικής απελευθέρωσης.
«Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας – έλεγε η απόφαση της Ολομέλειας – καλεί τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του, σ’ ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης:
α) Για το διώξιμο της γερμανοϊταλικής κατοχής από την Ελλάδα.
β) Για την ανατροπή της κυβέρνησης – οργάνου τους.
γ) Για την καθημερινή υποστήριξη και υπεράσπιση της Σοβιετικής Ενωσης.
δ) Για την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα.
ε) Για το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης απ’ όλα τα κόμματα, που θ’ αποκαταστήσει τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού, θα του εξασφαλίσει ψωμί και δουλειά, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση και θα υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Ελλάδας από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική δύναμη».
Στις επαφές που έγιναν ανάμεσα στους εκπροσώπους του ΚΚΕ και τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων, το Μάη και τον Ιούνη του 1941, τα παλιά αστικά κόμματα χαρακτήρισαν «τυχοδιωκτισμό» τα σχέδια για οργάνωση αντίστασης εναντίον των κατακτητών και απέρριψαν τις προτάσεις για συνεργασία. Μόνο μερικά κόμματα και ομάδες συμφώνησαν να πραγματοποιηθεί η ενότητα για την οργάνωση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Αυτά ήταν: Το Αγροτικό Κόμμα, το νεοσύστατο κόμμα «Ενωση Λαϊκής Δημοκρατίας» (ΕΛΔ), με επικεφαλής τον Ηλία Τσιριμώκο και το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (Χ. Χωμενίδης).
Οι εκπρόσωποι αυτών των κομμάτων προχώρησαν στις 27 Σεπτέμβρη του 1941 στην ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ).

Λίγο πριν, στις αρχές Σεπτέμβρη 1941, συγκλήθηκε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του Κόμματος, που αποφάσισε την επιτάχυνση των διαδικασιών συγκρότησης του ΕΑΜ.
«Είναι καιρός – τονιζόταν στην απόφαση της Ολομέλειας – να περάσουμε από τη φιλολογία σε πρακτική δράση, στον τομέα αυτό. Από κάτω ίσαμε πάνω, πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε τη συνένωση των εθνικών δυνάμεων, να τους δώσουμε οργανωτική μορφή. Η δουλειά άρχισε και θα προχωρήσει με όσους και όποιους θέλουν να δέχονται να αγωνιστούν για το ξεσκλάβωμα της χώρας».

Οι σκοποί του ΕΑΜ όπως διατυπώθηκαν στο ιδρυτικό του ήταν οι εξής:

«α) Η απελευθέρωση του Εθνους μας από τον σημερινόν ξένον ζυγόν και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας.
β) Ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως, σκοπός της οποίας θα είναι η προκήρυξις εκλογών διά Συντακτικήν Εθνοσυνέλευσιν, με βάσιν την αναλογικήν, ίνα ο λαός αποφανθή κυριαρχικώς επί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του.
γ) Η κατοχύρωσις του κυριαρχικού τούτου δικαιώματος του ελληνικού λαού, όπως αποφανθεί περί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του, παρά πάσαν αντιδραστικήν απόπειραν, ήτις θα τείνει να επιβάλλει εις τον λαόν λύσεις αντιθέτους προς τας επιθυμίας του και η εκμηδένισης, δι’ όλων των μέσων του ΕΑΜ και των οργάνων που το αποτελούν, πάσης τοιαύτης απόπειρας».
Λίγους μήνες αργότερα, κυκλοφορεί το μνημειώδες έργο του μεγάλου Κομμουνιστή διανοητή Δημήτρη Γληνού, μέλους του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, με τίτλο «Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο».«…Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν την ελληνική μας τη γενιά και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο για να φέρουμε τη λευτεριά …»!

Λίγους μήνες αργότερα, κυκλοφορεί το μνημειώδες έργο του μεγάλου Κομμουνιστή διανοητή Δημήτρη Γληνού, μέλους του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, με τίτλο «Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο».
 

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ το ωραίο πρόσωπο της Πάτρας! Παράδειγμα για την κοινωνία μας! Οι μαθητές του Λαϊκού Φροντιστηρίου που πέτυχαν στις Πανελλήνιες


ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ το ωραίο πρόσωπο της Πάτρας! Παράδειγμα για την κοινωνία μας!  Οι μαθητές του Λαϊκού Φροντιστηρίου που πέτυχαν στις Πανελλήνιες. // (Αν ακόμα δεν καταλάβατε πρόκειται για ένα κομμουνιστικό κρατίδιο που επιχειρεί να στήσει κάποιος δήμαρχος! ..."Ελεεινό δια το Σύστημα της τάξεως υποκείμενο ονόματι Πελετίδης, ασσυμόρφωτο προς τας υποδείξεις!"... 
-Δ.Τζ.)
~~~
Άξιοι πολλών συγχαρητηρίων είναι οι Πατρινοί μαθητές που κατάφεραν να εισαχθούν φέτος σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, έχοντας παρακολουθήσει το Λαϊκό Φροντιστήριο Αλληλεγγύης του Δήμου της Πάτρας.
Πρόκειται για μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Λυκείου με μεγάλη θέληση για πρόοδο και μόρφωση που παρά τις αντίξοες συνθήκες που έχει δημιουργήσει στη χώρα μας η οικονομική κρίση βάζουν στόχους και με πολύ μελέτη και προσπάθεια τους κατακτούν.
Ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, υποδέχθηκε σήμερα στις 8 μ.μ. στο Δημαρχείο και τίμησε τους μαθητές. Τους ευχήθηκε καλή πρόοδο, να μην ξεχάσουν την καταγωγή τους όταν κατακτήσουν τους στόχους τους ενώ εστίασε στην συλλογική προσπάθεια για να διασφαλιστεί ένα ωραίο μέλλον για όλους: "ώστε να μην χρειάζεται να υπάρχουν ούτε φτωχά σπίτια, ούτε λαϊκά φροντιστήρια, ούτε τράπεζες τροφίμων".

Βίντεο:
________
////

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Αυτό το Σάββατο 17 Ιουνίου, μαζί με την «Εφημερίδα των Συντακτών - Σαββατοκύριακο», αφιέρώμα: Άρης Βελουχιώτης

Δύο μοναδικά αφιερώματα με την «Εφ.Συν. - Σαββατοκύριακο»

Αυτό το Σάββατο 17 Ιουνίου, μαζί με την «Εφημερίδα των Συντακτών - Σαββατοκύριακο», δύο μοναδικά αφιερώματα: Άρης Βελουχιώτης και ο ελληνικός θρίαμβος στο Ευρωμπάσκετ του 1987.

Θανάσης Κλάρας - Άρης Βελουχιώτης

Ο κομμουνιστής, ο διωκόμενος, το σύμβολο. Για πρώτη φορά αναλυτικά στη δημοσιότητα ο φάκελος του Άρη Βελουχιώτη στην Ασφάλεια μέσα από ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα. 
  • Ο Θανάσης Κλάρας και η δράση του όπως καταγράφεται στα απόρρητα έγγραφα των αρχών δίωξης του κομμουνισμού.
  • Οι καταγραφές μετά τον θάνατό του φτάνουν ώς το 1980.
  • Ντοκουμέντα με άφθονο φωτογραφικό υλικό. 
«ΣΗΜΕΙΩΜΑ 
Οι κάτωθι 54 κομμουνισταί συνελήφθησαν την 1-5-1929 εις τη πλατείαν Ελευθερίας εις ην συνεκεντρώθησαν επ’ ευκαιρία του εορτασμού της εργατικής πρωτομαγιάς και απεστάλησαν εις φυλακάς Συγγρού όπου και ενεκλείσθησαν ούτοι. Ητοι ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Δημήτριος του Ιωάννου, ετών 17, Συνοικ. Ασυρμάτου, εργάτης. 
(Το τμήμα Γενικής Ασφαλείας Αθηνών)». 

Το παραπάνω σημείωμα είναι το πρώτο χρονολογικά έγγραφο που βρέθηκε στον φάκελο του Θανάση Κλάρα (εδώ με το ψευδώνυμο Δημήτρης Δημητριάδης) του μετέπειτα πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Αρη Βελουχιώτη. Δεν αποτελεί όμως τεκμήριο για την πρώτη ενασχόληση της Ασφάλειας με τον νεαρό τότε κομμουνιστή. Εκτός από τα διάφορα βιογραφικά στοιχεία που κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί για τον Κλάρα, υπάρχουν και στον ίδιο τον φάκελο μια σειρά από ατομικά δελτία δράσης που αποδεικνύουν ότι το πάρε-δώσε του Κλάρα με την Ασφάλεια είχε ξεκινήσει πέντε χρόνια πριν από το επεισόδιο που περιγράφει το πιο πάνω σημείωμα.
Η παράλειψη τεκμηρίων της προηγούμενης δράσης του Θανάση Κλάρα από τον φάκελό του θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι αποτέλεσμα του ποινικού της μέχρι τότε χαρακτήρα (όπως είχε χαρακτηριστεί). Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Τόσο η πολιτική εκμετάλλευση της μέχρι τότε δράσης του από τα κρατικά όργανα Ασφαλείας αλλά και η επαναλαμβανόμενη μετέπειτα (όπως διαπιστώσαμε από τη μελέτη του φακέλου) παράλειψη τεκμηρίων, μας οδηγεί σε ένα ασφαλές συμπέρασμα: 
Ο φάκελος του Θανάση Κλάρα έχει λεηλατηθεί σε μεγάλη έκταση. Δεν ξέρουμε ούτε μπορούμε να προσδιορίσουμε τον ακριβή χρόνο και τους κάθε φορά λόγους, ούτε τους εκάστοτε δράστες αυτής της λεηλασίας. Υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Κι είναι βέβαιο ότι λίγο πριν από την Κατοχή και όταν η χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, οι άνθρωποι του Μανιαδάκη στην Ασφάλεια λεηλάτησαν υλικό από τους φακέλους των κομμουνιστών του Μεσοπολέμου, μέρος του οποίου αργότερα, επεξεργασμένο κατάλληλα, είδε το φως της δημοσιότητας με διάφορους τρόπους. Δεν θα διακινδυνεύσουμε όμως να πούμε ότι υπεξαιρέσεις υλικού δεν έγιναν και αργότερα. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανεύθυνο και έξω από κάθε λογική. 
Περιοριζόμενοι στην περιγραφή και παρουσίαση όσων τεκμηρίων διασώθηκαν στον φάκελο του Θανάση Κλάρα - Αρη Βελουχιώτη -σε συνδυασμό με την αναφορά σε ιστορικά γεγονότα της δράσης του- πιστεύουμε ότι όλα αυτά θα αποτελέσουν για τον αναγνώστη κατάλληλο γνωστικό υλικό για να υποψιαστεί τουλάχιστον τους λόγους αυτής της λεηλασίας. 
Χωρίσαμε την παρουσίαση του φακέλου σε τρεις περιόδους: την προπολεμική μέχρι το 1939 που ο Θανάσης Κλάρας κάνει τις γνωστές δηλώσεις μετανοίας. Την περίοδο μετά τη δήλωση και έως τον θάνατό του και την μετά θάνατον περίοδο όπου ο Αρης - θρύλος και ο Αρης - σύμβολο συνεχίζει να απασχολεί τις διωκτικές αρχές του κράτους σαν να βρίσκεται ακόμα στη ζωή. Το υλικό των εγγράφων παρατίθεται αναλυτικά και με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να το κατανοήσει εύκολα αναλυτικά και με λεπτομέρειες. 
Γιώργος Πετρόπουλος, Νίκος Χατζηδημητράκος, Νικόλας Ζηργάνος