* μαρξιστικά κείμενα, στοχασμοί, απόψεις, για τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα * αναλύσεις * ιδέες * και ότι έχει σχέση με τον άνθρωπο σήμερα...
Γ. Βήχας: «Να ακουστεί η φωνή τριών εκατομμυρίων ανασφάλιστων συμπολιτών μας στην καρδιά της Ευρώπης»

Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας



"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης

..........Ανατροπή του καπιταλισμού και όχι διαχείριση...

"η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων, από μια σύνθετη πολιτική διεξόδου και αναγέννησης σε όλους τους τομείς, παραγωγικής και πνευματικής – κοινωνικής, εθνικής ανασυγκρότησης, που δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και τους όρκους πίστης στις συνθήκες της ε.ε., χωρίς έναν σταθερό προσανατολισμό για μια νέα θέση της χώρας στον γεωπολιτικό άξονα. [ο δρόμος της αριστεράς]

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Μιλτιάδης Πορφυρογένης: «Ενωμένοι προς την νίκην»





ΤΕΤΟΙΕΣ μέρες το 1941 η επίθεση των Γερμανών στην Κρήτη ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιη, κάτι παραπάνω από ορατή... 


Στις 16 Μαϊου -σαν σήμερα- δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Ηρακλείου «Κρητικά Νέα» άρθρο του Μιλτιάδη Πορφυρογένη πρώην Βουλευτή και στελέχους του ΚΚΕ. Είχε τίτλο «Ενωμένοι προς την νίκην». Ο Πορφυρογένης ήταν από τη Λαμία, μα στην Κατοχή και την Αντίσταση βρέθηκε στην Κρήτη καθώς, εκτοπισμένος ως κομμουνιστής στην Κίμωλο (μετά την Ανάφη και την Ακροναυπλία) από το καθεστώς Μεταξά, κατάφερε και δραπέτευσε μαζί με άλλους κρατούμενους και με τη σύζυγό του Φούλη Χατζηδάκη, έφτασαν και βρέθηκαν στην Κρήτη. ( Η φωτογραφία στην ανάρτηση δεν είναι από την Κρήτη αλλά από το Κάιρο τον Μάιο του 1944 όπου ο Πορφυρογένης μαζί με τον Στέφανο Σαράφη ήταν αντιπρόσωποι για τη συδιάσκεψη του Λιβάνου, -αυτό είναι άλλο κεφάλαιο... -Δ.Τζ.).

-Το άρθρο:

«Ο Χιτλερισμός, γερμανικός και ιταλικός, αφού στη χώρα του στραγγάλισε τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού και τον έριξε σε αφάνταστη δυστυχία και πείνα, ανάλαβε μια πρωτοφανή σε ένταση και έκταση εκστρατεία για να υποδουλώσει ολόκληρο τον κόσμο στο ζυγό της φασιστικής κτηνωδίας και βαρβαρότητας. Η μικρή μας σε έκταση, μα μεγάλη σε ζωή και σε αγώνες για τη λευτεριά χώρα, παραδόθηκε, ηθικά νικήτρια και όχι νικημένη στα χέρια του κατακτητή. Στην Ακρόπολη του Περικλή και της δημοκρατικής Αθήνας, εκεί όπου ακούστηκαν οι συνταρακτικές, και για σήμερα, εκκλήσεις του Δημοσθένη υπέρ της ελευθερίας, σηκώθηκε το σύμβολο της βαρβαρότητας και της δουλείας, ο αγκυλωτός σταυρός.

Και μένει η Κρήτη... Το νησί όπου και η κάθε πέτρα έχει κάτι να διηγηθεί για κάποιο αίμα που χύθηκε σε αγώνα για τη λευτεριά, για κάποιον ηρωισμό, που του στάθηκε μάρτυρας. Στην καινούργια αυτή φάση του τιτανίου αγώνα της Ελλάδας μας, όπου η Κρήτη γίνεται ο προμαχώνας της ελευθερίας, καθήκον του κάθε Έλληνα είναι να σταθεί άξιος στρατιώτης του μεγάλου και ιστορικού αυτού αγώνα, που οι συνέπειες του για το μέλλον του ελληνικού λαού θάναι τεράστιες.
Το ίδιο καθήκον πέφτει και πάνω στους κομμουνιστές. Είναι τιμή μας, που ο φασισμός μας έχει ανακηρύξει τον υπ' αριθμ. 1 εχθρό του και που έχουμε ανοιχτές ακόμα, τις πληγές, που μας έδωσε. Κι' αν μισήσαμε το φασισμό γιατί οδηγεί την ανθρωπότητα σε βαρβαρότητα χειρότερη από μεσαιωνική, τον μισούμε πιο πολύ τώρα, που η βρωμερή μπότα του πατάει σκληρά πάνω στο ματωμένο, το ρημαγμένο σώμα της πατρίδας μας. Στον αγώνα για την άμυνα της Κρήτης, που είναι αγώνας για την απελευθέρωση της Ελλάδος, οι κομμουνιστές πρέπει νάναι στις πρώτες γραμμές. Δεν υπάρχουν διαφωνίες ή επιφυλάξεις, που να μπορούν να τεθούν πάνω απ' το πρώτο, το κύριο, το μοναδικό, για σήμερα, αυτό καθήκον. Ο καθένας μας πρέπει νάναι ανεπιφύλακτα στο πλευρό της Κυβέρνησης στον αγώνα για την άμυνα της Κρήτης, για το τσάκισμα του Χιτλερισμού, για την απελευθέρωση της Ελλάδας μας. Βλέπουμε την απελευθέρωση της Ελλάδας για το τσάκισμα του Χιτλερισμού και των πρακτόρων του σαν ένα τεράστιο βήμα προς την κοινωνική χειραφέτηση των εργαζομένων, προς την κοινωνική πρόοδο. Και όταν ο Ελληνικός λαός νικήσει, και θα νικήσει, τότε στους ήρωες του σημερινού αγώνα θα υψώσει ένα μνημείο αθάνατο μέσα στους αιώνες: θάναι το ζωντανό μνημείο μιας Ελλάδας λεύτερης, πραγματικά λεύτερης, ανεξάρτητης, πραγματικά ανεξάρτητης, ευτυχισμένης, πραγματικά ευτυχισμένης.
Ας φιλοδοξήσει ο κάθε Έλληνας να βάνει όπου ταχθεί, από ένα λιθαράκι στο μεγάλο αυτό ζωντανό μνημείο. Ας δόση το παν για να γίνει η Κρήτη, η ανίκητη Κρήτη, το γρανιτένιο θεμέλιο, όπου θα σπάσει η Χιτλερική θύελλα και όπου θα οικοδομηθεί αύριο το μεγάλο οικοδόμημα της λεύτερης και ευτυχισμένης Ελλάδας. Απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση αυτού του ιερού καθήκοντος, είναι να δημιουργηθεί μια πραγματική εθνική ενότητα από όλους τους Έλληνες, που τίμια και ειλικρινά ήλθαν να συμμετάσχουν στον αγώνα, ανεξάρτητα από καταγωγή ή πολιτικά φρονήματα. Υποχρέωση όλων μας ντόπιων και ξένων είναι να συμβάλλουμε γι' αυτό παραμερίζοντας διαφορές, πικρίες ή μνησικακίες. Ενωμένοι όλοι σε μια τέτοια ιερή ένωση και με τη βοήθεια των μεγάλων Δημοκρατιών της γης θα διατηρήσουμε ακλόνητα την πίστη μας στον τελικό θρίαμβο του δίκαιου και ωραίου αγώνα μας.
Ας μην ξεχνούμε πως όλοι οι υπόδουλοι Έλληνες με κρυφά σφιγμένες τις γροθιές και με υγρά από τον πόνο μάτια ατενίζουν σε μας με ελπίδες και με εμπιστοσύνη. Ας γίνουμε άξιοι της εμπιστοσύνης, τους και ας δικαιώσουμε τις ελπίδες τους.


Μιλτιάδης Πορφυρογέννης 

Δικηγόρος, 
πρώην βουλευτής του ΚΚΕ»

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ


ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ

- Σικάγο 1886: Στην πλατεία Haymarket του Σικάγο, μετά από απεργίες 600.000 εργατών τις προηγούμενες μέρες, η απεργιακή συγκέντρωση 40.000 καταστέλλεται βίαια από την αστυνομία. Χρησιμοποιώντας μια εξωφρενική θεωρία κάποιας σκιώδους αναρχικής συνωμοσίας, για την «προστασία του λαού» η κυβέρνηση προχωράει στις δίκες παρωδία και τις καταδίκες 8 αναρχικών πρωτοπόρων του εργατικού κινήματος. Το αίμα των 8 θα ποτίσει το δίκαιο αίτημα για μείωση του χρόνου εργασίας και τη θέσπιση του 8ώρου που θα ακολουθήσει λίγα χρόνια αργότερα.
- Θεσσαλονίκη 1936: Στις 5/5/1936 οι καπνεργάτες με την συμπαράσταση των περισσοτέρων εργατών σε όλη τη χώρα κατεβαίνουν στην απεργία. Στις 8/5 τα εργατικά κέντρα Θεσσαλονίκης συντάσσονται μαζί τους καλώντας σε 24ωρη απεργία. Στις 9/5 η απεργία καταστέλλεται βίαια από τον φασίστα Μεταξά και το εργατικό κίνημα της Θεσσαλονίκης μετράει 10 νεκρούς. Ο Μεταξάς χρησιμοποιεί τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης και επισείοντας τον κίνδυνο κομμουνιστικής εξέγερσης, για την «προστασία του έθνους» στρώνει το δρόμο για τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου.
- Ελλάδα 2017: Η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ετοιμάζεται να νομοθετήσει νέα μείωση συντάξεων και δραματική μείωση αφορολόγητου, τη διευκόλυνση των μαζικών απολύσεων με την κατάργηση της προέγκρισης από το Υπουργείο, το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος και τη γενικότερη επικράτηση της ελαστικής και επισφαλούς εργασίας. Όλα αυτά για την «προστασία της χώρας» από το μαύρο μέλλον που θα μας επιφύλασσε μια ρήξη και έξοδος από την ΕΕ.
Όπως βλέπουμε σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει στα 131 χρόνια από τα γεγονότα του Haymarket. Η «προστασία του λαού-έθνους-κράτους» αλλά και το δόγμα του ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ, δηλαδή στο άρμα της ΕΕ των πολυεθνικών, σημαίνει πάντα τη βάρβαρη καταστολή του εργατικού κινήματος και την ισοπέδωση των εργατικών δικαιωμάτων. Η καπιταλιστική «ανάπτυξη και πρόοδος» σημαίνει γοργά βήματα προς την εξαθλίωση, τη σύγχρονη δουλεία και επιστροφή σε κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα.
Το μόνο που άλλαξε είναι το εργατικό κίνημα. Η εργατική τάξη κυνηγώντας το μικροαστικό όνειρο και με συμπτώματα τον συνδικαλισμό με ηγεσίες-καρικατούρα, την πλήρη αποδοχή του ατομικού δρόμου και την αποπολιτικοποίηση της μεγάλης πλειοψηφίας των εργατών, ξεδοντιάστηκε, έδειξε αδυναμία να αντιδράσει και σε βάθος χρόνου οδηγήθηκε γρήγορα στην απογοήτευση, την παθητικότητα, την απελπισία και τον κίνδυνο της επιχειρούμενης παλινόρθωσης της ακροδεξιάς και του φασισμού.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ | για την κάθε λογής εξουσία που έχει βάλει στο μάτι τα δικαιώματά μας, είτε λέγεται κράτος, κεφάλαιο, ΕΕ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ | Να αντεπιτεθούμε με σκληρούς αγώνες και να πάρουμε πίσω όσα χάσαμε

ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ | ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ

________
e-mail:protasiprooptikis@gmail.com, 
Ιστοσελίδα: www.protasiprooptikis.blogspot.com 

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΕΡΟΥ (22 ΜΑΡΤΗ)



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΕΡΟΥ (22 ΜΑΡΤΗ)

Για μια ακόμα χρονιά η Παγκόσμια Ημέρα Νερού βρίσκει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό, σχεδόν το μισό πληθυσμό του πλανήτη να στερείται εγκαταστάσεων υγιεινής και εκατομμύρια ανθρώπους να πεθαίνουν κάθε χρόνο, λόγω έλλειψης νερού και υγιεινής. Σε όσες χώρες η κάλυψη νερού  αναφέρεται ως «καθολική» στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στην Ασία οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, υποχρεώνονται σε  μεγάλες δαπάνες για να καλύψουν ως ένα βαθμό τις πραγματικές ανάγκες τους για πόσιμο νερό.
Ταυτόχρονα ο έλεγχος και η διαχείριση των υδάτων, αποτελεί παράγοντα αντιθέσεων και ανταγωνισμών μεταξύ αστικών τάξεων και ιμπεριαλιστικών κέντρων, που μπορεί να οδηγήσει σε πολεμικές αντιπαραθέσεις, ενώ χρησιμοποιείται ως πρόφαση για επεμβάσεις
Διαχρονικά η πολιτική υδάτων της ΕΕ, που έχει συνδιαμορφωθεί με όλες τις κυβερνήσεις, προωθεί την παραπέρα εμπορευματοποίηση και την απελευθέρωση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Η ΕΕ αξιοποιεί την κατάσταση και την ανάγκη προστασίας του υδατικού περιβάλλοντος, ως εργαλεία, για να προωθήσει την αντιλαϊκή πολιτική, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα και στη λαϊκή κατανάλωση στις πόλεις. Η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ έχει αρνητικό αποτέλεσμα στο κόστος ύδρευσης για τα λαϊκά στρώματα και στις εργασιακές σχέσεις των εργαζόμενων, αφού με την ανταποδοτικότητα, την έλλειψη χρηματοδότησης, θα μεταφέρουν στις πλάτες των λαϊκών καταναλωτών το σύνολο των βαρών.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ  συνεχίζει την εμπορευματοποίηση της  διαχείρισης του νερού και των εταιρειών ύδρευσης, που εξυπηρετεί το κεφάλαιο και προβλέπει το 3ο  μνημόνιο (πώληση μέρους των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, που το σύνολο των  μετοχών τους είχαν μεταφερθεί στην "Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών").
Η εμπορευματοποίηση του νερού μπορεί να προχωρήσει κερδοφόρα για τα μονοπώλια ακόμα και αν διατηρηθούν τα δίκτυα διανομής υπό κρατικό ή δημοτικό έλεγχο, με την ιδιωτικοποίηση των άλλων κερδοφόρων πλευρών της διαχείρισης του νερού, (συντήρηση, κατασκευή των δικτύων κλπ).
Η προστασία του περιβάλλοντος που επικαλούνται είναι υποκριτική. Στις σημερινές συνθήκες ανάπτυξης της τεχνολογίας και της επιστήμης, υπάρχει πλήθος από τεχνολογικές λύσεις που επιτρέπουν την εξοικονόμηση της κατανάλωσης νερού και διασφαλίζουν την καλή κατάσταση των υδατικών σωμάτων και την σημαντική αύξηση του διαθέσιμου νερού, χωρίς επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων.
Πίσω απ’ όλες αυτές τις εξελίξεις, πραγματικός  ένοχος είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι, η εξουσία του κεφαλαίου, για τους οποίους το νερό, όπως άλλωστε και τα τρόφιμα, η γη, τα δασικά οικοσυστήματα, οι φυσικοί πόροι, αποτελούν εμπορεύματα, ελέγχονται και αναπτύσσονται με γνώμονα τη κερδοφορία των μονοπωλίων. Τα τεράστια κέρδη των επιχειρήσεων ύδατος παγκοσμίως είναι η άλλη όψη της τεράστιας δαπάνης για την εργατική λαϊκή οικογένεια, της έλλειψης νερού από εκατομμύρια εργαζόμενους.
Το ΚΚΕ επιμένει  πως διαχείριση του νερού,  προς όφελος των λαϊκών αναγκών, σημαίνει αντιμετώπιση του ως κοινωνικό αγαθό. Προϋποθέτει ριζικά διαφορετικό  δρόμο ανάπτυξης, της εργατικής εξουσίας, κοινωνικοποιημένα τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, εργατικό έλεγχο. Σ' αυτό το πλαίσιο ο Ενιαίος Κρατικός Φορέας Διαχείρισης του νερού θα σχεδιάζει, θα υλοποιεί και θα ελέγχει τη διαχείριση του νερού.
Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος, σήμερα καλούμε όλους τους εργαζόμενους να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια σε κάθε μορφή  εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού, για φθηνό ποιοτικό νερό, για πλήρη σταθερή εργασία των εργαζόμενων στον κλάδο, με διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Να συμπορευθούν με το ΚΚΕ, στον αγώνα απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο των εργαζόμενων, τους μονοπωλιακούς ομίλους και την κρατική εξουσία τους.



ΑΘΗΝΑ 22/3/2015                                        ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Παρουσίαση του βιβλίου του Alex Callinicos "Η αποκρυπτογράφηση του Κεφαλαίου"


  Εκδήλωση   
150 χρόνια από την πρώτη έκδοση του πρώτου τόμου του Κεφάλαιου του Μαρξ το 1867, η συζήτηση, ο διάλογος και οι αντιπαραθέσεις για τη σημερινή κρίση του καπιταλισμού, τις αιτίες της και την προοπτική της, έχουν ανάψει. 
Την Παρασκευή 17 Φλεβάρη το Polis Art Cafe θα φιλοξενήσει την παρουσίαση του βιβλίου του Alex Callinicos "Η αποκρυπτογράφηση του Κεφαλαίου". 
Θα το παρουσιάσουν ο Χρήστος Λάσκος (οικονομολόγος, εκπαιδευτικός), η Χριστίνα Καρακιουλάφη (επίκουρη καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Κρήτηςστο γνωστικό αντικείμενο «Κοινωνιολογία των Εργασιακών Σχέσεων»), ο Βασίλης Δρουκόπουλος (επίτιμος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αθήνας στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών) και ο Πάνος Γκαργκάνας από την εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη.
Με το βιβλίο αυτό για την «Αποκρυπτογράφηση του Κεφάλαιου», ο Άλεξ Καλλίνικος επιχειρεί μια παρέμβαση στη μεγάλη συζήτηση που έχει ανοίξει από τότε που ο Μαρξ και ο Ένγκελς έγραψαν για τη «δραματική ανατροπή», όπως τη βαφτίζει ο Ουμπέρτο Έκο.
Είναι όντως ο «μάγος» καπιταλισμός ανήμπορος να κυβερνήσει τις παραγωγικές δυνάμεις που απελευθέρωσε; Είναι μήπως λογοτεχνικό σχήμα ότι «πνίγεται στην υπερπαραγωγή του»; Και πόσο εξακολουθεί σήμερα να «ξεγεννάει» προλετάριους που θα γίνουν «νεκροθάφτες» του;
Από τη "Συσσώρευση του κεφάλαιου" της Ρόζας Λούξεμπουργκ μέχρι τις σημερινές διαλέξεις του Ντέιβιντ Χάρβεϊ για "Το Κεφάλαιο" του Μαρξ, υπάρχει μια μακρά πορεία αναμέτρησης με τις προκλήσεις που ανέδειξαν όχι μόνο οι θεωρητικοί της άρνησης του Μαρξ, αλλά και η ίδια η εξέλιξη του καπιταλισμού.
Ο Άλεξ Καλλίνικος παρεμβαίνει δυναμικά σε αυτή την πορεία βουτώντας στα βαθιά με τα κεφάλαια του βιβλίου του που ερευνούν τη σχέση της μεθόδου του Μαρξ με τον Ρικάρντο και τον Χέγκελ και προχωρώντας στα θεμελιακά ζητήματα της Αξίας, της Εργασίας και των Κρίσεων. Αποφεύγει τις φορμαλιστικές παγίδες και υπερασπίζεται με ουσιαστικό τρόπο τη σπουδαιότητα της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους για τη μαρξιστική θεωρία των κρίσεων. Η ενότητα «Διαστάσεις της κρίσης» στο έκτο κεφάλαιο είναι ίσως το αποκορύφωμα του βιβλίου, όπου σμίγουν οι επεξεργασίες του συγγραφέα για τη μέθοδο του Μαρξ και τη λογική του "Κεφάλαιου", ανοίγοντας δυνατότητες για την κατανόηση της κρίσης του σύγχρονου καπιταλισμού.
Έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλίο που έχει όλα τα δύσκολα γνωρίσματα μιας φιλοσοφικής μελέτης, αλλά ταυτόχρονα έχει την ικανότητα να ακουμπάει τα πιο άμεσα ζητήματα που απασχολούν τη σύγχρονη αριστερά. Όπως γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας στον επίλογο «Οι αντιπαραθέσεις για την ερμηνεία του "Κεφάλαιου" έχουν ως υπόβαθρο πολιτικούς προβληματισμούς (…) αυτό που τις χρωματίζει είναι η εμπειρία του καπιταλισμού στη νεοφιλελεύθερη εποχή του. Η μαρξιστική αριστερά βρέθηκε αντιμέτωπη με δυο σχετιζόμενες ερωτήσεις: κατόρθωσε η νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση του καπιταλισμού να βάλει το σύστημα σε μια νέα τροχιά ανάπτυξης; Κατόρθωσε επίσης να πολτοποιήσει την εργατική τάξη σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι ανίκανη να δράσει ως συλλογικό υποκείμενο;».
Ο Καλλίνικος «αποκρυπτογραφεί» το Κεφάλαιο για να μας προτείνει απαντήσεις ικανές να εξοπλίσουν τους αντικαπιταλιστές του σήμερα. Και καταφέρνει κάτι παραπάνω. Να μας εξοπλίσει για να συνεχίσουμε την αποκρυπτογράφηση μέχρι να ξεπεράσουμε όλες τις προκλήσεις του καπιταλισμού μέσα στην κρίση του και να φτάσουμε στην ανατροπή του. 
Όπως γράφει στην τελευταία παράγραφο του βιβλίου, ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Μαρξ έγραψε "Το Κεφάλαιο" από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και με στόχο να βοηθήσει τον αγώνα της να εκδικηθεί για τα όσα έχει υποφέρει και να απελευθερωθεί από την τυραννία της κοινωνικής σχέσης που είναι το κεφάλαιο.
ΦΕΒ17
Παρ6 μ.μ.Polis Art Cafe-αιθριο Αρσακειου Μεγαρου